PB L 248 van 20080916, blz. 8

Verordening (EG) nr. 900/2008 van de Commissie van 16 september 2008 tot vaststelling van de analysemethoden en andere bepalingen van technische aard die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de invoerregeling voor bepaalde goederen, verkregen door verwerking van landbouwproducten (Gecodificeerde versie)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief1, en met name op artikel 9,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Verordening (EEG) nr. 4154/87 van de Commissie van 22 december 1987 tot vaststelling van de analysemethoden en andere bepalingen van technische aard die noodzakelijk zijn voor de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3033/80 van de Raad betreffende de handelsregeling die van toepassing is op bepaalde goederen, verkregen door verwerking van landbouwproducten2 is ingrijpend gewijzigd3. Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze verordening te worden overgegaan.

(2) Om te zorgen voor een uniforme behandeling bij de invoer in de Gemeenschap van goederen waarop Verordening (EG) nr. 3448/93 van de Raad van 6 december 1993 tot vaststelling van de handelsregeling voor bepaalde, door verwerking van landbouwproducten verkregen goederen4, moeten de analysemethoden en andere bepalingen van technische aard worden vastgesteld, rekening houdend met de wetenschappelijke en technische ontwikkeling.

(3) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek, afdeling tarief- en statistieknomenclatuur,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Deze verordening stelt de communautaire analysemethoden vast die noodzakelijk zijn voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 3448/93, wat de invoer betreft, en Verordening (EG) nr. 1460/96 van de Commissie5 of, zo deze analysemethoden ontbreken, de aard van de te verrichten analytische handelingen of het beginsel van een toe te passen methode.

Artikel 2

Overeenkomstig de in bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1460/96 opgenomen definities betreffende het zetmeel/glucosegehalte en het saccharose/invert-suiker/isoglucosegehalte en voor de toepassing van de bijlagen II en III van genoemde verordening, wordt van de volgende formules, procedures en methoden gebruikgemaakt voor de gehaltes aan zetmeel/glucose en aan saccharose/invertsuiker/isoglucose:

  1. 1. Gehalte aan zetmeel/glucose

    (uitgedrukt als watervrij 100 % zetmeel berekend op de goederen in oorspronkelijke toestand)

    1. a) (Z – F) × 0,9

      wanneer het glucosegehalte hoger is dan of gelijk is aan het fructosegehalte,

    2. b) (Z – G) × 0,9

      wanneer het glucosegehalte lager is dan het fructosegehalte,

    waarin:

    Zglucosegehalte bepaald met de methode opgenomen in bijlage I bij deze verordening;Ffructosegehalte bepaald door HPLC (hogedruk-vloeistofchromatografie)Gglucosegehalte bepaald door HPLC.

    Indien bij de toepassing van het bepaalde onder a) de aanwezigheid van een lactosehydrolysaat is aangegeven en/of bepaalde hoeveelheden lactose en galactose worden aangetoond, wordt, voordat enige andere berekening wordt uitgevoerd, een glucosegehalte (bepaald door HPLC), dat overeenkomt met het galactosegehalte (bepaald door HPLC), op het totale glucosegehalte (Z) in mindering gebracht.

  2. 2. Gehalte aan saccharose/invertsuiker/isoglucose

    (uitgedrukt als saccharose, op de goederen in ongewijzigde staat)

    1. a) S + (2F) × 0,95

      wanneer het glucosegehalte hoger is dan of gelijk is aan het fructosegehalte,

    2. b) S + (G + F) × 0,95

      wanneer het glucosegehalte lager is dan het fructosegehalte,

    waarin:

    Ssaccharosegehalte bepaald door HPLCFfructosegehalte bepaald door HPLCGglucosegehalte bepaald door HPLC.

    Indien de aanwezigheid van een lactosehydrolysaat is aangegeven en/of hoeveelheden lactose en galactose worden aangetoond, wordt, voordat enige andere berekening wordt uitgevoerd, een glucosegehalte, dat overeenkomt met het galactosegehalte (bepaald door HPLC), op het glucosegehalte (G) in mindering gebracht.

  3. 3. Gehalte aan melkvet

    1. a) Behoudens het bepaalde onder b), wordt het melkvetgehalte, uitgedrukt in gewichtspercenten, van het product in ongewijzigde staat bepaald door extractie met petroleumether na hydrolyse met chloorwaterstofzuur.
    2. b) Wanneer in de samenstelling van het product andere vetstoffen naast melkvet zijn aangegeven, is de hierna volgende procedure van toepassing:

      • Het totale vetgehalte, uitgedrukt in gewichtspercenten, van het product in ongewijzigde staat wordt bepaald overeenkomstig de onder a) omschreven procedure;

      • Het melkvetgehalte wordt bepaald volgens een methode die gebruik maakt van extractie met petroleumether, voorafgegaan door hydrolyse met chloorwaterstofzuur en gevolgd door gaschromatografie van de methylesters van de vetzuren. Wanneer de aanwezigheid van melkvet wordt aangetoond, wordt het percentage daarvan berekend door het percentage methylbutyraat met 25 te vermenigvuldigen, de aldus verkregen waarde te vermenigvuldigen met het totale vetgehalte, uitgedrukt in gewichtspercenten van de goederen in oorspronkelijke toestand en deze uitkomst te delen door 100.

  4. 4. Gehalte aan melkproteïnen

    1. a) Behoudens het bepaalde onder b), wordt het gehalte aan melkproteïnen van het product in ongewijzigde staat berekend door het stikstofgehalte (bepaald volgens de Kjeldahl-methode) met een factor 6,38 te vermenigvuldigen.
    2. b) Wanneer in de samenstelling van het product bestanddelen zijn aangegeven die naast melkproteïnen andere proteïnen bevatten:

      • wordt het gehalte aan stikstof bepaald volgens de Kjeldahl-methode;

      • wordt het gehalte aan melkproteïnen berekend volgens de onder a) omschreven methode, door op het totale gehalte aan stikstof het stikstofgehalte van de proteïnen, andere dan die van melk, in mindering te brengen.

Artikel 3

Voor de toepassing van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1460/96 worden de volgende methoden en/of procedures gevolgd:

  1. 1. Voor de indeling van de producten van de GN-codes 0403 10 51 tot en met 0403 10 59, 0403 10 91 tot en met 0403 10 99, 0403 90 71 tot en met 0403 90 79 en 0403 90 91 tot en met 0403 90 99 wordt het melkvetgehalte bepaald volgens de methode bedoeld in artikel 2, punt 3, van deze verordening.
  2. 2. Voor de indeling van de producten van de GN-codes 1704 10 11 tot en met 1704 10 99 en 1905 20 10 tot en met 1905 20 90 wordt het saccharosegehalte, met inbegrip van de invertsuiker berekend als saccharose, bepaald volgens een HPLC-methode. Invertsuiker berekend als saccharose, is gelijk aan de rekenkundige som van gelijke hoeveelheden fructose en glucose, vermenigvuldigd met 0,95.
  3. 3. Voor de indeling van de producten van de GN-codes 1806 10 10 tot en met 1806 10 90 wordt het gehalte aan saccharose/invertsuiker/isoglucose bepaald volgens de formules, methode en procedures als bedoeld in artikel 2, punt 2, van deze verordening.
  4. 4. Voor de indeling van de producten van de GN-codes 3505 20 10 tot en met 3505 20 90 wordt het gehalte aan zetmeel, dextrine of ander gewijzigd zetmeel bepaald volgens de in bijlage II bij deze verordening omschreven methode.
  5. 5. Voor de indeling van de producten van de GN-codes 3809 10 10 tot en met 3809 10 90 wordt het gehalte aan zetmeel of zetmeelhoudende stoffen bepaald volgens de in bijlage II bij deze verordening omschreven methode.
  6. 6. Voor de indeling van de producten van de GN-codes 1901 90 11 en 1901 90 19 wordt het onderscheid tussen deze beide gemaakt op basis van het gehalte aan droge stof dat wordt bepaald door droging bij een temperatuur van 103 °C (± 2) tot een constant gewicht.
  7. 7. Voor de indeling van producten onder de GN-codes 1902 19 10 en 1902 19 90 wordt de aanwezigheid van meel, gries en griesmeel van zachte tarwe in deegwaren aangetoond volgens de in bijlage III bij deze verordening omschreven methode.
  8. 8. Het gehalte aan mannitol en aan D-glucitol (sorbitol) in de producten van de GN-codes 2905 44 11 tot en met 2905 44 99 en 3824 60 11 tot en met 3824 60 99 wordt bepaald door HPLC.

Artikel 4

1.
Er wordt een analyserapport opgesteld.
2.

In het analyserapport dienen met name te worden vermeld:

  • alle gegevens met betrekking tot de identificatie van het monster;

  • de toegepaste methode en de nauwkeurige opgave van de bepalingen van de wetgeving waarin deze methode is opgenomen of, in voorkomend geval, de verwijzing naar een gedetailleerde methode, onder vermelding van de aard van de te verrichten analytische handelingen of van het beginsel van een toe te passen methode, als aangegeven in deze verordening;

  • de elementen die de resultaten kunnen hebben beïnvloed;

  • de resultaten van de analyse, rekening houdend met de wijze waarop deze in de toegepaste methode zijn geformuleerd en met de formulering die beantwoordt aan de behoeften van de douanediensten of de met het beheer belaste instanties die om de analyse hebben verzocht.

Artikel 5

Verordening (EEG) nr. 4154/87 wordt ingetrokken.
Verwijzingen naar de ingetrokken verordening gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage V.

Artikel 6

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 16 september 2008.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel Barroso


  1. PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.

    (terug)
  2. PB L 392 van 31.12.1987, blz. 19.

    (terug)
  3. Zie bijlage IV.

    (terug)
  4. PB L 318 van 20.12.1993, blz. 18.

    (terug)
  5. PB L 187 van 26.7.1996, blz. 18.

    (terug)